Πόση αγάπη και πόσο μίσος μπορούμε να αποδώσουμε στο ίδιο πρόσωπο;

Στο πρόσωπο της πρώην που μας άφησε. Στο πρόσωπο που θεωρούσαμε τον κόσμο μας. Στο πρόσωπο που πλέον, μας είναι τόσο ξένο...

Στο πρόσωπο που μας χαμογελούσε και χαιρόταν με τις χαρές μας για χρόνια... και που με τις λύπες μας, μια στεναχώρια το έντυνε... πόση αγάπη και πόσο μίσος να αποδώσουμε;

Στο πρόσωπο που ονειρευόμασταν και χαμογελούσαμε στον ύπνο μας. Στο πρόσωπο που τώρα στοιχειώνει τους εφιάλτες μας και μας κάνει να ξυπνάμε με νεύρα και μας ρίχνει σε ωκεανούς θλίψης... τί να αποδώσουμε;

Στο πρόσωπο που όταν νοσταλγούμε το σκεφτόμαστε με αγάπη και όταν προσπαθούμε να το ξεχάσουμε προσπαθούμε να το μισήσουμε...

Στο πρόσωπο που δίχως ίχνος αμφιβολίας αγαπήσαμε και παρ'όλη την κατάληξη θα το αγαπούσαμε απ' την αρχή, για άλλες δυό ζωές...

...πολλή αγάπη μπορούμε να αποδώσουμε και σίγουρα... καθόλου... μίσος...