Όλοι ξέρουμε πόσο την αγαπούσε... πολλοί ζήλευαν την αγάπη που της είχε... αρκετοί την θεωρούσαν υπερβολική... κι όσο για την ίδια; Ποτέ δεν κατάλαβε αυτήν του την αγάπη. Θεωρούσε πως δεν είναι στα καλά του και του έλεγε συχνά:
-"Μωρό μου μα χάνεις;"
Πράγματι δεν είναι μύθος η αγάπη του... όλοι γνωρίζουμε τι απέγινε άλλωστε. Ναι όλα τελείωσαν όταν αυτή του είπε πως γι' αυτήν είναι καλύτερα να μην υπάρχει πια...
...
Δυό μέρες αργότερα δεν υπήρχε. Τον βρήκανε σ' έναν κίτρινο καναπέ, σ' ένα ημιυπόγειο στην Πάτρα, να κάθετε χαμογελαστός με ανοιχτά τα μάτια και κομμένες τις φλέβες... τρομερή αντίθεση το κόκκινο πάνω στο κίτρινο... και δεν θα ξεχάσω που ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος φώναζε:
-"Ποιος θα τα καθαρίσει όλα αυτά τώρα;;; Πάει ο καναπές μου!!!", λες και δεν πέθανε άνθρωπος στη μέση της σαλοκουζίνας...
Τέτοιος ήτανε πάντα... να θέλει να τους ικανοποιήσει όλους... να δίνει σημασία στις πράξεις κι όχι στα λόγια... να θέλει έμπρακτα να δηλώσει με την ανυπαρξία του πόσο πολύ υπήρχε εκείνη μέσα του.
Καληνύχτα σας!
-"Μωρό μου μα χάνεις;"
Πράγματι δεν είναι μύθος η αγάπη του... όλοι γνωρίζουμε τι απέγινε άλλωστε. Ναι όλα τελείωσαν όταν αυτή του είπε πως γι' αυτήν είναι καλύτερα να μην υπάρχει πια...
...
Δυό μέρες αργότερα δεν υπήρχε. Τον βρήκανε σ' έναν κίτρινο καναπέ, σ' ένα ημιυπόγειο στην Πάτρα, να κάθετε χαμογελαστός με ανοιχτά τα μάτια και κομμένες τις φλέβες... τρομερή αντίθεση το κόκκινο πάνω στο κίτρινο... και δεν θα ξεχάσω που ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος φώναζε:
-"Ποιος θα τα καθαρίσει όλα αυτά τώρα;;; Πάει ο καναπές μου!!!", λες και δεν πέθανε άνθρωπος στη μέση της σαλοκουζίνας...
Τέτοιος ήτανε πάντα... να θέλει να τους ικανοποιήσει όλους... να δίνει σημασία στις πράξεις κι όχι στα λόγια... να θέλει έμπρακτα να δηλώσει με την ανυπαρξία του πόσο πολύ υπήρχε εκείνη μέσα του.
Καληνύχτα σας!
No comments:
Post a Comment