Δίνοντας χώρο σε περισσότερο κενό

Δεν γίνονται πειραματικές σχέσεις

Και μια μέρα μπαίνεις στα τριάντα. Εάν έχεις τη τύχη να είσαι παντρεμένος έχει καλώς. Αλλιώς πάω στοίχημα πως ήδη ξέρεις πως βρίσκεσαι πλέον σε ένα σημείο που πρέπει να κάνεις μια αξιολόγηση του περιβάλλοντός σου! Ακούμπησες τα τριάντα και δεν έχεις σχέση. Και ο περίγυρός σου, τα άτομα που γνωρίζεις, είναι άτομα της ηλικίας σου τα οποία είναι ελεύθερα (singles). Και συνειδητοποιείς πως στο περίπου όλοι σκέφτεστε το ίδιο! Όλοι έχετε περάσει από 2-3 σοβαρές σχέσεις (έξω οι ανούσιες σχέσεις), όλοι έχετε πληγωθεί κι όλοι πλέον κρατάτε αποστάσεις. Το άσχημο είναι πως στα 30 έχουν σοβαρέψει πολύ τα πράματα και λόγο έλλειψης χρόνου (τουλάχιστον οι γυναίκες θεωρούν πως δε έχουν πλέον και πολλά περιθώρια) δεν γίνονται πλέον «πειραματικές» σχέσεις! Ακόμα κι αν εμφανισιακά μας αρέσει κάποιος/κάποια στα 30, δεν θα πούμε και δεν θα κάνουμε τίποτα εάν παρατηρήσουμε σε αυτόν/αυτήν συμπεριφορές που μας θυμίζουν 1) παιδί – γιατί είναι ανώριμος/ανώριμη 2) κάποιον/κάποιαν από τους/τις πρώην.

Το κακό παρελθόν καταδικάζει όλο το μέλλον

Επιπλέον ανάλογα με τις εμπειρίες του καθενός μπορεί να έχει αυξηθεί πολύ ο εγωισμός ή η ντροπαλότητά του, οπότε εκεί γύρω στα τριάντα, υπάρχει το ενδεχόμενο ποτέ να μην κάνει κανείς το πρώτο βήμα γιατί οι μισοί είναι πολύ εγωιστές και οι άλλοι μισοί πολύ ντροπαλοί. Άσε το άλλο: για την αποφυγή δυσάρεστων καταλήξεων έχουν όλα τα άτομα θέσει πολύ αυστηρά κριτήρια τα οποία πρέπει να πληροί κάποιος για να τον κάνουν ταίρι τους! Επιπρόσθετα πλέον σ' αυτές τις ηλικίες μπλέκουν τη λογική στις σχέσεις κι έτσι ενώ παλιότερα ο έρωτας αρκούσε, τώρα πλέον πρέπει να εξεταστεί ολόκληρος ο κοινωνικός περίγυρος του πιθανού εραστή. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις ατόμων που πριν σε γνωρίσουν έχουν αποφασίσει πως έχουν κλείσει σε ότι αφορά τις σχέσεις κι ότι δεν θα «μπλέξουν» μαζί σου όσο κι αν ταιριάζετε, όσο κι αν σε βλέπουν και φτερουγίζει το σύμπαν τους, όσο κι αν σε βλέπουν στον ύπνο τους και ξυπνάνε με πλατύ χαμόγελο, όσο κι αν σε σκέφτονται και τους κόβεται η όρεξη γιατί δεν είσαι εκεί. Οι κακές τους εμπειρίες και επιλογές του παρελθόντος, καταδικάζουν όλο τους το μέλλον.

Ο παρείσακτος

Είτε γιατί οι φίλοι σου παντρεύονται ή κάνουν σχέσεις και εξαφανίζονται, είτε για οποιονδήποτε άλλο σοβαρό ή χαζό λόγο, δυστυχώς κάποια στιγμή οι παρέες διαλύονται. Κι είναι πρόβλημα αυτό γιατί στα τριάντα σου άντε να κάνεις νέους φίλους! Μπορεί να έχεις όλη τη διάθεση... όμως στα τριάντα όλοι οι άλλοι είναι βολεμένοι με τις παρέες τους... με τα άτομα που ζήσανε πράματα και τα εμπιστεύονται... οπότε εσένα - που μπαίνεις τώρα σε μια παρέα - θα σε δουν το λιγότερο σαν παρείσακτο.

Φοβόμαστε μη χάσουμε ακόμα ένα φίλο

Πίσω στο θέμα των σχέσεων, ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρούμε με τους γύρω μας στα τριάντα. Έχουμε γίνει πιο έμπειροι και δυστυχώς πιο ψεύτικοι! Ξέρουμε πως να αντιδράσουμε σε κάθε περίπτωση έτσι ώστε να δείξουμε έναν ψεύτικο εαυτό, ξεγελώντας τους γύρω μας και κοροϊδεύοντας τον εαυτό μας. Ένα χαμόγελο, ένα σταυρωτό φιλί, μια χειραψία, μια αγκαλιά... α! Τώρα που είπα αγκαλιά: πόσο μου έχει λείψει μια αληθινή αγκαλιά! Τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν είναι αληθινό πλέον. Γιατί φοβόμαστε να αγγίξουμε αυτόν που μας ελκύει. Αγγίζουμε με μεγάλη ευκολία όλον τον κόσμο, μοιράζουμε αγκαλιές και φιλιά στα μάγουλα με τεράστια άνεση ακόμα και με άτομα που γνωρίζουμε μόνο μερικές μέρες. Όμως εάν ένα άτομο μας ενδιαφέρει ερωτικά, φοβόμαστε ακόμα και να του πιάσουμε το χέρι. Φοβόμαστε πως ίσως καταλάβει το ενδιαφέρον μας κι ύστερα εάν δεν ενδιαφέρεται θα μας βλέπει διαφορετικά. Ίσως ενδόμυχα σκεφτόμαστε πως το άτομο που μας ενδιαφέρει θα προσπαθήσει να μας απομακρύνει ή μπορεί και να εκμεταλλευτεί την αδυναμία που του έχουμε και να μας κάνει ό,τι θέλει. Ίσως στο τέλος της ημέρας, να φοβόμαστε μη χάσουμε ακόμα ένα φίλο.

Η επικοινωνία θα είναι για τους τολμηρούς

Χρόνια πολλά λοιπόν στην κοινωνία μας, που μόνο ανθρώπινη δεν θα μπορεί να ονομάζεται σε λίγο. Να την χαιρόμαστε. Όταν κάθε ανθρώπινη χειρονομία μπορεί να παρεξηγηθεί και ακόμα και κάνοντας το καλό μπορείς να βρεθείς μπλεγμένος, γιατί να ελπίζεις σε κάτι καλύτερο; Γιατί να μην παραδεχθείς απλά πως η ανθρωπιά και η επικοινωνία έχουν χαθεί; Αφού πλέον υπάρχουν πιο πολλές μελέτες για την αλληλεπίδραση μεταξύ του ανθρώπου και του υπολογιστή, παρά για την αλληλεπίδραση των ανθρώπων μεταξύ τους. Οι μελέτες που αφορούν τον τρόπο επικοινωνίας των ανθρώπων το μόνο που έχουν να αναφέρουν είναι η «εντυπωσιακή» αύξηση της επικοινωνίας μέσω υπολογιστή και κινητών συσκευών. Σε λίγο θα ξέρουμε μόνο να φλερτάρουμε γράφοντας... η επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο θα είναι για τους - ελάχιστους - πολύ τολμηρούς.

Καλή βδομάδα

Θα με ρωτήσετε και με το δίκιο σας: καλά τι σε έπιασε απόψε;
Και απαντώ: τίποτα. Το απόλυτο κενό με έπιασε κι αντί να το γεμίσω μιλώντας σε έναν αληθινό άνθρωπο, επιβεβαιώνω την αποξένωσή μου και γεμίζω το κενό μου πληκτρολογώντας.

Μόνο που πολύ φοβάμαι πως το κενό μου δεν γεμίζει έτσι. Μόνο αδειάζω μέσα μου δίνοντας χώρο σε περισσότερο κενό. Καλή βδομάδα!